Κεφαλονιά info.com Τα πάντα για τη Κεφαλονιά

Ανδρέας Λασκαράτος

(1811-1901)

Γνήσιο τέκνο της Κεφαλονιάς ο Ανδρέας Τυπάλδος Λασκαράτος γεννήθηκε το 1811. Η οικογένεια του ανήκε στις αριστοκρατικές οικογένειες της Κεφαλονιάς και ο πατέρας του Γεράσιμος Λασκαράτος είχε πολύ μεγάλη περιουσία. Ήταν λογικό ότι ο μικρός Ανδρέας είχε την ευκαιρία να μορφωθεί με τον καλύτερο τρόπο. Έμαθε ιταλικά και αρχαία ελληνικά και είχε δάσκαλο του τον Νεόφυτο Βάμβα. Είχε τη τύχη να γνωριστεί με τον λόρδο Μπάυρον, τον Διονύσιο Σολωμό, τον Ανδρέα Κάλβο. Σπούδασε νομικά αρχικά στην Ιόνιο ακαδημία και έπειτα στο Παρίσι και στη Πίζα. Επέστρεψε στη Κεφαλονιά στα 30 του και διορίστηκε δικαστής στο Ληξούρι αλλά η θέση δεν του ταίριαζε και γρήγορα παραιτήθηκε.

Το 1844 μετά το θάνατο του πατέρα του ο Ανδρέας Λασκαράτος κληρονόμησε τη μεγάλη πατρική περιουσία. Συνέχισε να ταξιδεύει και πρωτοτυπώνει ποιήματα του στην Αθήνα.Το 1856 δημοσίευσε το έργο Μυστήρια της Κεφαλλονιάς, το οποίο δημιούργησε μεγάλες αντιδράσεις και οδήγησε και στον αφορισμό του απο την εκκλησία. Τελικά αναγκάστηκε να φύγει για το Λονδίνο. Συνεχίζει να δημοσιεύει έργα του στην Αθήνα, στη Ζάκυνθο και τη Κέρκυρα. Με την επιστροφή του στη Κεφαλονιά καταδικάζετε για συκοφαντική δυσφήμιση και φυλακίζεται για 4 μήνες. Μεγάλες αντιδράσεις προκάλεσε το ποίημά του Νανάρισμα που αφορούσε τον διάδοχο του θρόνου. Κινδύνεψε πάλι να φυλακιστεί αλλά γλύτωσε αυτή τη φορά χάρη σε επιστολή του στο βασιλιά. ότην απάντηση στον Αφορισμό, ακολούθησε νέα δίκη,όμως τελικά αθωώθηκε. Διάφορες επιχειρηματικές προσπάθειες του απότυχαν και είχε αρχίσει να έχει οικονομικά προβλήματα. Στα επόμενα χρόνια άρχισε να αναγνωρίζεται το έργο του και να τον εκτιμούν στον κύκλο του Παλαμά. Το 1873 ανακηρύχτηκε επίτιμο μέλος του συλλόγου Βύρων και το 1877 του Παρνασσού. Λίγο πριν το θάνατό του, με εισήγηση του τότε νέου Δεσπότη της Κεφαλονιάς, Γεράσιμου Δόριζα άρθηκε ο αφορισμός του. Πέθανε το 1901.

Ο Λασκαράτος σε όλη του τη ζωή αλλά και στο έργο του ήταν ένα ελεύθερο πνεύμα που διαπνέονταν από τις σύγχρονες ιδέες του φιλελευθερισμού. Το λογοτεχνικό του ύφος είναι πολύ επικριτικό, καυστικό και ελευθερόστομο, καθώς δεν υπακούει σε καθωσπρεπισμούς. Παρόλες τις διώξεις, τους αφορισμούς, τις φυλακίσεις και την κατασυκοφάντηση του, ποτέ δεν συμβιβάστηκε και ποτέ δεν έχασε τη μαχητηκότητά του.

Μερικά από τα έργα του:

Το Ληξούρι εις τους 1836
Άρθρον Αον κατά της αγυρτείας. 1850.
Άρθρον Βον κατά της αγυρτείας. 1850.
Άρθρον Γον κατά της αγυρτείας. 1850.
Άρθρον Δον κατά της αγυρτείας. 1850.
Άρθρον Εον κατά της αγυρτείας. 1850.
Μας εσηκώσανε την ελευθεροτυπία… 1855.
Τα μυστήρια της Κεφαλονιάς· ή σκέψεις απάνω στην οικογένεια, στη θρησκεία και στην πολιτική εις την Κεφαλονιά. 1856.
Οι καταδρομές μου εξαιτίας του Λύχνου. 1862.
Στιχουργική της γραίκικης γλώσσας. 1865.
Βίος του Ιωάννου του Χρυσοστόμου· 1866.
Απόκριση εις τον αφορεσμόν του κλήρου της Κεφαλονιάς των 1856. 1867
Η δίκη μου με τη σύνοδο. 1869.
Στιχουργήματα διάφορα. 1872.
Ιδού ο άνθρωπος. 1886.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ